Al jaren lang houden de mensen schildpadden en hebben ze door ontginning van bossen, meren, rivieren en zeeën aardig de bijl gezet in het voortbestaan van vele soorten schildpadden. Met onze vernielzuchtige methoden hebben we een diersoort dat al 150 miljoen jaar bestaat, en sindsdien bijna niet is veranderd, het vuur aardig aan de schenen gelegd.

Gelukkig zijn er over de hele wereld verspreid nu aardig wat organisaties die zich met de bescherming van schildpadden bezig houden. Waaronder bijvoorbeeld de steun van het WNF aan een lokale aktie op Bonaire waar ze uit alle macht proberen om de legstranden niet te laten veranderen in ligstranden.

Het spreekt natuurlijk enorm tot de verbeelding, die prachtige grote sierlijke schildpadden die door het water zweven met op de achtergrond de prachtigste riffen van Australië. Niet alleen kinderen, maar ook legio volwassenen hebben het jaren lang niet kunnen weerstaan en kochten daarom aan de lopende band van die kleine, ja echt klein blijvende, lieve schildpadjes. Samen met het potje volledig voer en het niervormige bakje het met palmboompje. Het schildpadje werd dan in een slaapkamertje gezet of in de huiskamer op en tafel of lage kast. Juist op die plekken staan de dieren bloot aan tocht en stress. Maar het voor hun aller prettigste, in de warme zon liggen was er niet bij. Het liefst de hele dag van 's morgens tot 's avonds liggen de dieren te zonnebaden. Ja, die lieve roodwang schildpadjes zijn echte luie zonaanbidders. Wat ik hier mee wil zeggen is dat de dieren daardoor niet aan de broodnodige zon-vitaminen kunnen komen. De dieren krijgen het steeds kouder en worden steeds minder aktief, tenslotte zijn schildpadden reptielen, en reptielen behoren weer tot de koudbloedige dieren.

Het gevolg van het verkeerd verzorgen van een schildpad is dat deze binnen korte tijd dood gaat. Dood gaat doordat het dier niet de juiste voeding, en vitamines krijgt, vaak door een te laag, en open bakje op de tocht zit en zich niet voldoende kan opwarmen aan een (kunstmatige) warmte bron. Zo gaan dan ook de meeste schildpadjes binnen het eerste jaar dood. Van de 100.000 ingevoerde roodwangschildpadjes gaat 99% in het eerste jaar dood, en bij 99% daarvan komt dit, het spijt ons dit te moeten zeggen, door een slechte verzorging.

Veel mensen zijn er jammerlijk genoeg nog steeds van overtuigd dat schildpadden door hun robuuste uiterlijk geen of bijna geen gevoel hebben en gaan dan ook ruw met de dieren om. Kinderen lopen met de schildpadjes door het huis te sjouwen of laten de dieren zelfs, per ongeluk, vallen. Schildpadden zijn van nature zeer gevoelige dieren die zich moeilijk kunnen verdedigen, niet kunnen wegrennen, maar zich alleen deels kunnen terugtrekken in hun schild.

Stichting Schildpad wil een ieder die dat wenst informeren over het goed verzorgen van een schildpad. Waarom Stichting Schildpad is opgericht is in de eerste instantie ontstaan uit het feit dat mensen in sloten of waar dan ook hun schildpadden dumpen. Fauna vervalsing is een probleem wat ons allemaal aan gaat. Een extreem voorbeeld zijn de konijnen in Australië. Roodwangschildpadden horen niet in onze sloten, horen niet in onze huizen, horen niet in onze tuin, kortom horen niet in Nederland.

Voor zover het voorwoord, bekijkt u op uw gemak eens al onze pagina's en wij hopen dat u zich het lot ook aantrekt van deze dieren en Stichting Schildpad wilt steunen, steunen op welke mogelijke manier dan ook.

Vriendelijke groeten
Bob Luyendijk
woordvoerder van Stichting Schildpad.